این گیاه بومی اروپا بوده و در مناطق وسیعی از اروپا و آسیا کشت میشود. در بسیاری از مناطق این محصول به صورت وحشی رشد میکند. مهمترین مناطق کشت این گیاه ایران، ارمنستان و قفقاز است. البته این گیاه در حال حاضر در آمریکا نیز کشت میشود. درخت ذغال اخته میتواند بسیار بلند، تاد۸۰ فوت و با دور تنه ۱۶ فوت رشد کند. درختان متوسط فقط به ارتفاع ۱۵ تا ۱۸ فوت میرسند. تنه ها مستقیم و بلند رشد میکنند، اولین شاخه های پخش شده بسیار بالاتر از سطح زمین رشد میکنند. تنه های درخت مسن و سنگین تر، در امتداد تنه برجستگی های پهن و صافی دارند که آن ها را تقویت میکند. در زمان (۷۸_۱۷۰۷)، گیاه شناس بزرگ سوئدی کارلوس لینه، جنس زغال اخته به عنوان یک جنس بزرگ مستقل در نظر گرفته شده بود. تحقیقات علمی نشان داده که کورنوس ها یک گروه ناهمگن هستند و شامل گیاهانی میباشند که در بسیاری جهات مشابه هستند، اما هیچگونه ارتباط تکاملی ندارند. بنابراین گیاه شناسی معاصر فرضیه ی قدیمی تقسیم جنس کورنرس به تعداد بیشتری جنس را پذیرفت. بیشتر کورنوس ها به صورت درختچه میباشند فقط گاهی به صورت درختان کوچکی مشاهده میشوند. گلدهی درخت زغال اخته در اردیبهشت انجام میشود. این گیاه گل آذین چتری سادهای دارد و در پایین هر گل آذین دارای ۴ براکته است. میوه زغال اخته قرمز رنگ است و درونش هسته ای به اندازه ۱ تا ۱.۵ سانتی متر دارد. طعم زغال اخته ملس است و زغال اخته به خوبی در هر سه قاره بزرگ آسیا، اروپا، آمریکا رشد میکند. پوست وقتی جوان است، قهوه ای تیره است و با بلوغ درخت به خاکستری تیره تبدیل میشود، دارای بافتی خشن است و شیارهای عمیقی ایجاد میکند. آن ها دارای یک تاج متراکم، سبز تیره و پخش شده هستند. برگ های منفرد آن بیضوی شکل است، طول آن ها ۱۴ سانتی متر و عرض آن ۸ سانتی متر با لبه های صاف یا کمی موج دار است. برگ های قدیمی دارای ظاهری براق، چرمی، از بالا سبز تیره و از زیر سبز روشن تر هستند. برگ ها و شاخه های جوان با کرک ها پوشانده شده است. وقتی که آن ها جوان هستند، برگ های خود را از دست نمیدهند، اما هر چه درخت پیر میشود، برگ هایش در اوایل بهار میریزد. برگ های جدید از ژوئن تا اکتبر رشد میکنند و به رنگ صورتی، نارنجی و یا مایل به قرمز هستند. رنگ آن از قهوه ای روشن مایل به قرمز تا تقریبا سیاه متفاوت است. درخت زغال اخته بخشی از خانواده ی ebenaceae است و به آبنوس آفریقایی نیز معروف است. گل ها و میوه های گونه های جنس کورنوس همه پایک دار میباشند. نهال زغال اخته ارقام متنوعی دارد که بهترین آن ها عبارتند از:
۱. زغال اخته محلی: یک رقم تجاری و پربار است. بومی کشور خودمان است. در دسته نهال های پایه بلند قرار دارد. میوه های آن کوچک است و از سال پنجم به بار مینشیند. مناسب آب و هوای سردسیری است. ارتفاع آن ۳ تا ۴ متر است. قریب به ۲۰ سال عمر مفید دارد.
۲. زغال اخته فلوریدا: با اکثر نقاط کشور سازگاری دارد. رشد سریعی دارد. ارتفاع آن ۳ تا ۵ متر است. بومی کشور آمریکاست. بیشتر مناسب مناطق سردسیر است. این نهال رطوبت را دوست دارد. بین ۷۰ تا ۸۰ سال عمر مفید دارد. در هر هکتار ۴ تا ۵ تن بار میدهد.